Majdanpečkom

Opštine Čelinac i Majdanpek zbratimile su se sedamdesetih godina, a nit koja ih povezuje su borci iz čelinačkog kraja Mladen Dokić i Jovica Vuković koji su poginuli u Drugom svjetskom ratu u Majdanpeku.

Majdanpečka ulica počinje kod Sretenjske crkve a završava se kod Gradske toplane. Počela se formirati početkom osamdesetih godina. Između Toplane i "Svile" ona bi trebala izaći na most na Balatinu, a da li će tako i biti, ili će napraviti zavoj, vrijeme će pokazati.

U budućnosti ona bi trebala biti lijepa i široka, sa svom infrastrukturom koja prati gradske ulice. Danas je ona običan sokak i vjerovatno delegacijama Majdanpeka koji dolaze u posjetu bratskoj opštini nikada nije pokazana. Umjesto da služi na čast, mnogo je razloga da se Čelinčani za nju stide. Čudno je i to da je na njoj, nekako pred rat, bila pripremljena podloga za asfaltiranje. Zastalo se i urađeno ubrzo upropastilo.

Nekoliko puta pojedini odbornici iz prethodnih saziva opštinske skupštine pokušavali su nametnuti pitanje njenog uređenja. Bezuspješno. A ima više razloga da se ona stavi u prioritet. Jedan od njih je i činjenica da vodi prema Gradskom groblju.

Recimo da je grad Majdanpek smješten u sjeveroistočnoj Srbiji, a dobio je naziv po majdanu zlata (pek). Preciznije, tu je poznati rudnik bakra i gvožđa, a ta ruda je i zlatonosna i srebronosna. To je i jedan od najstarijih rudnika u Srbiji. U njegovoj okolini nađeno je oruđe još iz holštatske epohe, a najstarije naselje potiče iz antičkog doba. Rudnik je u svojoj dugoj istoriji nekoliko puta prestajao i obnavljao rad.